Escritores que afoguen a súa magnitude baixo o manto das palabras, esquecendo o obvio que sería caer no seu propio ego, nunha palabra, humildes, hainos, pero escasean como o aire no espazo. Moitos, engaiolados polos premios e o recoñecemento, polas ventas e a masa de lectores que os idolatran, caen na trampa criada por si mesmos e perden a frescura que os fixo grandes. Buscan un camiño que lles é alleo, que descoñecen, porque son incapaces de reinventarse, porque ignoran as voces que de seguro no seu interior lles din que no pasado deron coa tecla. Moi poucos grandes acertan co cambio, máis ao contrario, afondan nas calidades que os iluminan. Así, mergúllanse máis no seu mundo, perfeccionando os erros pasados, limpando arestas e conseguindo, unha tras outra, parir novelas que os identifican xa non só no estilo, senón tamén no fondo. Un destes é Steinbeck, o novel sureño que vós imos animar a ler e gozar.